ΜΑΘΗΜΑ...ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ...

Αναρωτιέμαι…

Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που οι «αγανακτισμένοι» πολίτες στην καθόλα ειρηνική διαμαρτυρία τους έρχονται αντιμέτωποι με δακρυγόνα και χημικά;

Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι, εντελώς αποκομμένοι από τη λαϊκή τους βάση, χρειάζονται αστυνομική συνοδεία για να ασκήσουν τα βουλευτικά τους καθήκοντα;

Τι είδους πολιτική διαχείρισης κρίσης είναι αυτή που οφείλουμε να ακολουθούμε «τυφλά» όταν δεν λαμβάνεται υπόψη η αγωνία των πολιτών και επιπλέον δεν εκφράζεται μέσα από την υλοποίησή της καμία προοπτική;

Πόσο πολύ απέχει από την πραγματικότητα το σύνθημα της πλατείας «η χούντα δεν τελείωσε το 73»;

Είναι οι «μπάτσοι γουρούνια και δολοφόνοι» ή οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι;

Εξοργίζομαι…

Με την αυτιστική συμπεριφορά των λεγόμενων και πολιτικών αρχηγών, υφιστάμενων και wannabe, οι οποίοι σκυλεύουν μικροκομματικά οφέλη πάνω από το πτώμα της ελληνικής κοινωνίας.

Με την δουλοπρέπεια των ελλήνων βουλευτών απέναντι στα κελεύσματα των πεφωτισμένων αρχηγών και των αυτόκλητων σωτήρων εγχώριων και ξένων.

Με τους προβοκάτορες του «παρακράτους».

Με την εξακολουθητική αποχαύνωση της πλειονότητας των συμπολιτών μου οι οποίοι επιμένουν να παρακολουθούν απαθείς ένα ακόμα επεισόδιο της «Ζωής των άλλων».

ΥΓ1. Κύριε Βενιζέλε,

Η αλαζονεία της ευρυμάθειας και της πολιτικής εξουσίας που ασκείται δεν σας επιτρέπει να αντιληφθείτε ότι στην εποχή του διαδικτύου και της ταχύτατα διακινούμενης πληροφορίας ο «πολιτικός πατερναλισμός» έχει καταστεί τουλάχιστον αναχρονιστικός.

ΥΓ2. Το μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκε. Στις στρατιές των ανέργων αλλά και των εργαζομένων χωρίς ουσιαστικά «διαθέσιμο εισόδημα» τώρα τι θα πείτε;

ΙΕΡΕΣ ΜΠΙΖΝΕΣ

Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού δεν είναι ο σοσιαλισμός...αλλά ο μοναχισμός. Εκεί ο πιστός, από τη στιγμή που δεν αναλώνεται σε οράματα «επίγειας» κοινωνικής ολοκλήρωσης, διατηρεί σταθερό τον προσανατολισμό του στο επέκεινα και τη θεολογική ερμηνεία της ιστορίας και επομένως αλώβητη την προσωπική του σχέση με το Θεό και Δημιουργό του.

Η επίμοχθη και επικερδής συμμετοχή του πιστού στο κύκλωμα καπιταλιστικής συσσώρευσης ερμηνεύεται από τον ίδιο ως σημάδι θείας εύνοιας πράγμα που του επιτρέπει να διατηρεί ακέραια την ελπίδα αποδοχής του από τη μεταφυσική κοινότητα των ολίγων και εκλεκτών.

Το μοντέλο αυτό θεολογικής ερμηνείας του βίου που επεξεργάστηκε ο μοναχός Εφραίμ και οι συνακόλουθοί του στη μονή Βατοπεδίου γνωρίζει, τα τελευταία χρόνια, τέτοια επιτυχία που προσελκύει στις τάξεις του πλήθος επιφανών συμπολιτών μας, πολιτικών και επιχειρηματιών. Αυτοί οι γεννημένοι νικητές της ζωής επιθυμούν να κεφαλαιοποιήσουν τα επίγεια κέρδη τους μεταφέροντάς τα και στο επέκεινα.

Για όλους τους υπόλοιπους «κοινούς» θνητούς η «κόλαση» συνιστά μονόδρομο.

ΥΓ. Η σατυρική εκπομπή «Ελληνοφρένεια» μου έδωσε την αρχική ιδέα. Για τα υπόλοιπα υπεύθυνος είναι ο Max Weber.

MADE IN GREECE...

Μια εταιρία, η ΜΟΤΟΡΟΙΛ, έχει μετατρέψει την ευρύτερη περιοχή των Αγίων Θεοδώρων σε ένα απέραντο εργοστάσιο διύλισης και μεταφοράς πετρελαίου επιφέροντας ανυπολόγιστη καταστροφή, επί τριανταοκτώ συναπτά έτη, στο τοπικό οικοσύστημα. Η ίδια εταιρία στην προσπάθεια της να αναβαθμίσει, σύμφωνα με τις political correct απαιτήσεις της εποχής, το κοινωνικό της «πρόσωπο» προχωρεί στη δωρεά ενός πυροσβεστικού οχήματος προς τον αναφερόμενο Δήμο.

Η παραπάνω ασήμαντη, ως προς τις συνέπειές της, δράση στήνεται ως event και σερβίρεται ως «είδηση». Ένα ακόμα στιγμιότυπο μιας πραγματικότητας που καθώς ο «ορθός» λόγος αρνείται να τιθασεύσει καταφεύγει στη μεταμορφωτική δύναμη της Φαντασίας - Διαφήμισης. Αν τώρα στα παραπάνω αναφερόμενα δεδομένα συμπεριλάβουμε και το στοιχείο της κιτς αισθητικής καταλήγουμε στην ελληνική εκδοχή του, κατά Salvador Dali, σουρεαλισμού.

ΟΣΑ ΛΕΝ' ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ...

Καθώς η οικονομία, σύμφωνα με μια παλαιότερη ρήση του «αλησμόνητου» Γιάννου Παπαντωνίου, είναι «κλίμα» διαμορφωμένο σε μεγάλο βαθμό από τα Μ.Μ.Ε. μια εναλλακτική εξήγηση για τον «καταποντισμό» του Χ.Α.Α. προσφέρει η δήλωση - διάγγελμα του δημοσιογράφου που ήθελε να γίνει «Μεγάλος», Γιώργου Οικονομέα. «Εφόσον κάποιος συνάδελφος από το Μεγάλο Κανάλι έχει δει το περιβόητο, Ζαχοπούλειο, Dvd υποβάλλω αυτομάτως την παραίτησή μου».

Η πληροφορία πως η σημερινή, 25/01, ανάκαμψη του Χρηματιστηρίου οφείλεται στην παραίτηση του εν λόγω δημοσιογράφου ελέγχεται ως ανακριβής!!!

ΥΓ. Και εις ανώτερα με κότερα...

ΜΙΑ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΧΕΣΗ

Αυτό που τους ένωσε, με την πρώτη ματιά, ήταν η λαγνεία, η λαχτάρα της σάρκας. Μια λαχτάρα ανεξήγητη με λογικούς όρους, στα όρια της βουλιμίας. Ερωτικά τηλεφωνήματα διανθισμένα με πνιχτά βογγητά τις πιο «ακατάλληλες» ώρες. Υπάρχουν αλήθεια τέτοιες ώρες όταν μιλάμε για αγνό, για απροϋπόθετο Πάθος; Βασανιστικές αναμονές μέχρι την επόμενη συνάντηση. Ερωτικές συναντήσεις κάτω από το αδυσώπητο τικ τακ του ρολογιού.

Η καθημερινότητα είχε αρχίσει να αποκτά μια άγρια ομορφιά. Η αίσθηση της ρευστότητας ζυμωνόταν μαζί με τις μέρες, μαζί με τις βδομάδες προσδίδοντάς τους το χαρακτήρα του απρόσμενου, το χαρακτήρα του εύθραυστου.

«Μωρό μου σε θέλω αποκλειστικά δικό μου» του μουρμούρισε την τελευταία φορά. Εκείνος χαμογέλασε αινιγματικά. Το περίμενε αυτό. Είχε έρθει η ώρα της πληρωμής!!! Πάντα έτσι γινόταν.

Το Αγόρι του Καλοκαιριού δεν αγαπούσε τους Χειμώνες...

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ...ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ

«Στις 11 Νοεμβρίου κρίνεται το μέλλον της χώρας». Δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου με αφορμή τις εσωκομματικές εκλογές στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Έτος 2007.

«L’ etat c’ est moi (το κράτος είμαι εγώ)». Δήλωση του Λουδοβίκου 14ου, του επονομαζόμενου Θεού – Ήλιου, προς τους υπουργούς της κυβέρνησής του. Έτος 1661.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τραγωδία ή κωμωδία διαλέγετε και παίρνετε...

ΥΓ. Τηρουμένων των αναλογιών για να μην τρελαθούμε κιόλας...