...ΣΙΓΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΩ...

Για όσα πέρασαν αλλά και για όσα θα έρθουν «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ» από τον Γιάννη Αγγελάκα και τους Επισκέπτες.

Γιατί οι καλύτερες ευχές είναι αυτές που πονάνε.

Καλή χρονιά...

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Με ένα «ανάλαφρο» τραγούδι σας αποχαιρέτησα με ένα «γλυκόπικρο» επιστρέφω. Η αίσθηση βέβαια της επιστροφής σε αυτό που αποκαλούμε «καθημερινότητα» με τις απαιτήσεις, τους ρυθμούς, και κυρίως τις αναβολές της είναι μάλλον «σκέτα» πικρή.
Μην αρχίσουμε όμως με γκρίνια. Το «U Turn (Lili)» ερμηνευμένο από τον Aaron είναι η δέσμη φωτός που δραπετεύει από τις γρίλιες του παραθύρου φωτίζοντας ένα σκοτεινό, κατά τα λοιπά, δωμάτιο.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ...

Με ένα «ανάλαφρο» τραγούδι, το «Ready for love» από την Este που ακούγεται - για όσους ενδιαφέρονται - στην ταινία Deep End, σας αποχαιρετώ για το υπόλοιπο του καλοκαιριού.
Καλές διακοπές...

ΕΝΑΣ ΕΡΩΤΑΣ...ΜΙΑ ΖΩΗ...

Ένα τραγούδι λιτό και απέρριτο αφιερωμένο στη μνήμη του έλληνα, με την Ισοκράτεια έννοια του όρου, Jules Dassin.
Ο γιός του Joe επιστρατεύει όλο το ρομαντικό ερμηνευτικό εξοπλισμό που διαθέτει σε αυτή την αναμέτρηση με το χρόνο και τη λήθη. Η γλυκόπικρη γεύση του ανέφικτου συνιστά το απόσταγμα σοφίας που απομένει, όταν ο Έρωτας και η Ζωή απομακρύνονται από το οπτικό μας πεδίο.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗς ΑΓΑΠΗΣ...

Ένα τραγούδι από τους Frankie goes to Hollywood, με αφορμή το ανέμελο, εορταστικό κλίμα των ημερών, για όσους τουλάχιστον έχουν αυτή τη δυνατότητα.
«Η Δύναμη της αγάπης» μας θυμίζει (;) το αντίστοιχο και μάλλον ανεπίδοτο μήνυμα που κόμισε ο ξυλουργός από τη Ναζαρέτ 2000 χρόνια πριν. Σε αυτή την εκδοχή οι άπειροι συνδυασμοί των πιθανών γεγονότων δε ζητούν ερμηνεία αλλά αγαπητική συνεύρεση.
Καλά Χριστούγεννα...

1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Η 1η Δεκεμβρίου έχει καταχωρηθεί ως παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS.
Το ανεπανάληπτο τραγούδι των Barclay James Harvest «Poor man’s moody blues» είναι εδώ για να μας θυμίζει ότι ο έρωτας δεν είναι μόνο ανταλλαγή σωματικών εκκρίσεων.
Αφιερωμένο σε όλους τους «επι γής» εραστές.

ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΑΝΑΓΚΑΙΑ...

Κάπου εδώ λέω να σας αποχαιρετίσω, για το υπόλοιπο του καλοκαιριού, αφήνοντάς σας για συντροφιά ένα εξαιρετικό, γλυκόπικρο τραγούδι. Πρόκειται για το «Le tunnel d’or» ερμηνευμένο από τον Aaron.

Να σας ευχηθώ να χαθείτε σε ερωτικές διαδρομές; Μάλλον κοινότοπο μου ακούγεται. Αντί για αυτό θα προτείνω, λοιπόν, κάτι ελάχιστα διαφορετικό. Να ζείτε την κάθε σας στιγμή σαν να επρόκειτο να επαναλαμβάνεται αιώνια. Σκεφτείτε πόση μιζέρια, πόση ασχήμια, πόση άγνοια θα χρειαζόταν ν’ αντιπαρέλθουμε, υιοθετώντας αυτό το σκεπτικό, στην προσπάθειά μας να καταστήσουμε τη ζωή «άξια βίου».

Καλές Βουτιές!!!

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ...

Ένα τραγούδι του 1990, το Vattene Amore, που φέρει την υπογραφή του Amedeo Minghi, ενός από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της Ιταλικής μουσικής σκηνής, αναλαμβάνει να μας οδηγήσει στα μονοπάτια του Ιταλικού νεορομαντικού κινήματος.
Ερμηνεύουν η Mietta και ο ίδιος ο Minghi.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ

Ένα τραγούδι, το "Looking for the summer" του Chris Rea, για όσους εξακολουθούν ν'αναζητούν τα καλοκαίρια της ζωής. Προσοχή όμως!! Όσο περιορίζουμε το καλοκαίρι σε σωματικές εκφορτίσεις ενάντια στο "βάρβαρο" ορθολογισμό του Χειμώνα τόσο συρρικνώνουμε το νόημά του, δηλαδή το χρόνο του. Γιατί το καλοκαίρι σαν τον αιώνιο έφηβο των αιώνων ξεδιψά την επιθυμία του στην πηγή της γνώσης. Μιας γνώσης που δε μπορεί παρά να διευρύνει την στεγνή αλήθεια της Λογικής με τους χυμούς των Αισθήσεων.

Μέχρι τότε η μελαγχολική συνειδητοποίηση της ανέφικτης αναζήτησης θα μας συντροφεύει...

ΤΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Μιλώντας αυτές τις ημέρες για τα όρια της ελευθερίας έκφρασης του καλλιτέχνη καθώς και για το βαθύτερο νόημα της Τέχνης σκέφτηκα, αντί για άρθρο, να «ανεβάσω» το «Concierto de Aranjuez» μια από τις πιο φημισμένες συνθέσεις για κιθάρα που εμπνεύστηκε ο Joaquin Rodrigo (1901-1999) το 1939 στο Παρίσι. Εκεί, το ανεπιτήδευτο ύφος της συναισθηματικής καθαρότητας αναγνωρίζει τα όριά του καθώς συναντά την απαισιοδοξία μιας πνευματικής και κοινωνικής ατμόσφαιρας που βαραίνει καθώς την κυκλώνουν τα σύννεφα του πολέμου.

Ναι, αυτό είναι ΤΈΧΝΗ....

ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

Το τραγούδι «Histoire d’un Amour» που ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο η Dalida αφιερώνεται στον πιο αγνό εκφραστή της αγάπης, τη Μητέρα. Στο πρόσωπό της, η αγάπη δε γεφυρώνει εκ των υστέρων το χάσμα ανάμεσα στο «Εγώ» και το «Εσύ» αλλά ενσαρκώνει την καταγωγική προϋπόθεση του «Εγώ» που γίνεται «Εσύ» σαν υπέρτατη προσφορά.
Και εγώ μαμά σ’ αγαπώ...

ΑΥΓΗ ΜΙΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ

Το τραγούδι της Αυγής αφιερώνεται σε όλους αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται έναν διαφορετικό τρόπο ύπαρξης κόντρα στο ρεύμα της εργαλειακής λογικής. Σε όλους όσους φροντίζουν με επιμέλεια τον κήπο των αισθήσεων και των αισθημάτων. Σε όλους όσους δεν ζητούν αλλά δίνουν απλόχερα. Σε όλους αυτούς που αγωνίζονται να μετατρέψουν σε λεωφόρο το μονοπάτι της ηθικής αίσθησης, σαν την καταγωγική ταυτότητα και τον ιστορικό προορισμό του ανθρώπου. Το φως αυτής της Αυγής είναι τόσο επιτακτικό, τόσο αναγκαίο!!

Και φυσικά αφιερωμένο στην εικονική, αλλά ταυτόχρονα τόσο ζωντανή διαδικτυακή συντροφιά.

ΛΟΓΙΑ ΕΡΩΤΙΚΑ

Αφιερωμένο στους έρωτες του καλοκαιριού, τους έρωτες που χτίζουν το βάθρο τους με αληθινά ψέμματα, το τραγούδι Paroles Paroles. Αρκεί τα ψέμματα να είναι στρογγυλά για να κυλούν οι έρωτες, όπως ακριβώς τα καλοκαίρια!!

Για την ιστορία, η γαλλική εκδοχή του 1973 ακολουθεί την ιταλική εκδοχή της προηγούμενης χρονιάς. Στην πρώτη περίπτωση ερμηνεύει η Dalida με τον Alain Delon, ενώ στη δεύτερη η Mina με τον Alberto Lupo.